Loading...
Reviews The Netherlands2019-07-11T14:34:34+01:00

Reviews The Netherlands

DPRP: Small as a Ball – Review (NL)

The netherlands The Netherlands – Small as  a Ball

Lars Boutrup is clearly a busy lad. In addition to supplying keyboards for other artists, and collaborating on projects such as Sonic Tool Box, Boutrup has just released his third album under the Lars Boutrup’s Music For Keyboards band name. The first eponymous album came out in 2005, although Boutrup has been active as a musician since 1979. He is, for the second straight release, joined by drummer Fredrik Sunesen and bass player Niels W. Knudsen.

While it might not be the catchiest of monikers – it would be a bugger on a festival poster – he’s obviously hoping that this upbeat music strikes more than a chord or two with progressive fans and keyboard aficionados alike.

It’s obvious from the first notes of this entirely instrumental disc, that the trio can play, and the musicianship is very tight throughout. It also firmly crosses into the progressive genre, with smoother passages followed by more aggressive sections, such as on Back to Horn, which floats along before taking off into heavier territory, before diverting into a more pop vein. Other tracks, such as Will We Dream About the Ball? tread more lightly, setting a brooding, atmospheric, late-night feel before meandering into a more jazzy realm.

Comparisons are tough. There are moments that hint of Anthony Phillips‘ catchy and uncharacteristic 1984 release, music by Jan Hammer or the underrated James Reynolds. Anyone familiar with the Innovative Communication label, and electronic bands in the vein of Mind Over MatterSoftware and Megabyte will find much to admire here, although Boutrup’s music is livelier and somewhat heavier and jazzier at times.

Possibly the one exception on offer here is And the Boy Gets a Cigar, which bounces along with a strong melody that wouldn’t have been out of place on Camel‘s Nod and a Wink album, which itself paid more than a passing doff-of-the-cap to early Genesis.

Anyone enthralled by keyboard-led bands will lap up the array of instruments, sounds and musical chops on display. Repeated listens definitely highlight the quality of playing, however, it’s hard to remember any of the melodies. It’s also, very importantly, missing some of the prog traits of variety.

Sure, there are different tempos and sounds, and Boutrup uses his instruments well and appropriately. But there’s a spark missing. There are times when it’s crying out to be changed around a little. For anyone looking for a little more depth, especially from an instrumental album, the sense of how much better this could have been is palpable.

Rating: 6 out of 10

Reviewed by Jim Cornall

Small as a Ball cover thumb

Link to DPRP & review

July 2nd, 2015|

Progwereld: Small as a Ball – Review (NL)

The netherlands The Netherlands – Small as a Ball

“Small As A Ball” is het derde soloalbum van de getalenteerde Deense toetsenist Lars Boutrup. Tijdens het beluisteren van de cd besluit ik dat de recensie die ik ga schrijven een vrij korte zal zijn. Niet dat ik de plaat slecht vind, integendeel, ik ben juist erg gecharmeerd van de toetsenfratsen van de man. Mijn punt is dat het album enorm in het verlengde ligt van z’n voorganger “The Symphonic Dream” uit 2011, waardoor het schrijven van deze recensie onvermijdelijk een herhaling van zetten dreigt te gaan worden.

We zetten een en ander toch maar even op een rijtje. Boutrup is een buitengewoon kundig klavierridder die barst van de ervaring. Zo heeft de man al voor 200 stomme films de muziek gemaakt en tevens timmert hij hard aan de weg met de band Jeruda Music. Op zijn soloalbums gaat hij uit zijn dak in groovy instrumentale muziek  die hij volstopt met veel dampende orgelpartijen. Dankzij een gedreven ritmesectie  komt deze een beetje over als spacerock, maar in feite is de muziek dat niet,daarvoor staat Boutrup teveel met z’n voeten op aarde. Toch komt de term Spacerock niet zo maar uit de lucht vallen. Je hoort namelijk  veel herhalingen en weinig sfeerwisselingen. Voor zover het algemene plaatje.

Een groot verschil met het eerdere werk is dat “Small As A Ball” een stuk transparanter klinkt. Boutrup plamuurt de boel zogezegd minder dicht met strings. Hier profiteren zinderende nummers als Metro Cheme en Back To Horn enorm van en ook het progressieve Will We Dream About The Ball komt goed uit de verf. Op het album hoor je regelmatig een prettige melodie zoals in And The Boy Gets A Sigar en daarom is het jammer dat de cd met Story Harp een beetje slap afsluit.

Lars Boutrup gaat de wereld met “Small As A Ball” niet veroveren, maar ik heb ook absoluut niet het idee dat de plaat met die insteek is gemaakt. Ik heb er dan ook vrede mee dat het album in het verlengde ligt van zijn voorgangers. Niks meer en niks minder.

Reviewed by Dick van der Heijde

Small as a Ball cover thumb

Link to Progwereld Magazine & review

March 19th, 2015|

Background Magazine: The Symphonic Dream – Review (NL)

The netherlands The Netherlands – The Symphonic Dream

Lars Boutrup was involved with or played in bands like Simcess, Big Bang, Evil Masquerade, Supernova, Baby Electric, Cleemann and Juruda Music. Just like me, you’re probably not impressed since you’ve never heard of these bands before. I surely haven’t either. So without too much hope and faith I put on this record … and I was blown away by Boutrup’s music.

Imagine Keith Emerson who got a sex change so that she could now play in Ars Nova or something like that.

Or take Larse Larsson’s Weaveworld and let Oliver Wakeman sabotage the keyboards while Jean Michel Jarre watches from a distance. You get my drift?

Fast forward to track 7, Eddy Will Not Be Ready and you will experience seven minutes of glorious bombastic keyboard violence.

The music is propelled foreward by the addition of a drummer and two bass-players which is a very good move from Lars Boutrup as the symphonic sounds of his synths get a nice rhythm and never degrade to new age; far from it.

Every song flows and meanders through a fast flowing stream, no rapids, no blockages, just streaming and streaming and streaming … out of my speakers, time after time.

Reviewed by André de Waal (edited by Peter Willemsen)

The-Symphonic-Dream-cover-thumb40

Link to Background Magazine & review

November 13th, 2011|

ProgWereld: The Symphonic Dream – Review (NL)

The netherlands The Netherlands – The Symphonic Dream

2011 zal een gedenkwaardig jaar zijn voor de uit Denemarken afkomstige toetsenist Lars Boutrup. Niet alleen vanwege zijn ontmoeting met Abraham dat jaar, zeker ook omdat zijn tweede solo-album “The Symphonic Dream” dan wereldwijd wordt uitgegeven. Het album, waar de toetsen regeren, is in z’n geheel instrumentaal en omdat ik nogal graag vocalen hoor is het eigenlijk verwonderlijk dat ik mijn duimen zo hoog in de lucht steek. Ik kan er niet omheen; ik vermaak me kostelijk tijdens de vele luisterbeurten die dit album van me krijgt.

“The Symphonic Dream” is een blijvertje. Ik hoor een hoop hartstocht en in gedachten zie ik Boutrup al helemaal uit z’n dak gaan achter zijn arsenaal. De meeste nummers zitten stampvol stuwend orgel en synthesizer. Het is elektro in het kwadraat. Direct al is te horen dat Boutrup een zeer ervaren muzikant is. Zo speelde hij in talloze bands en maakt hij momenteel furore met de band Juruda Music. Daarnaast heeft hij voor meer dan 200 ‘stomme’ films de muziek geschreven en uitgevoerd.

Voor de drums heeft Boutrup net als op zijn debuutalbum een beroep gedaan op een echte drummer. Fredrik Sunesen heet de man en hij ziet zich ditmaal ondersteund door Niels Knudsen en Andreas Jensen op basgitaar. Dat scheelt natuurlijk meer dan een slok op de spreekwoordelijke borrel, want de muziek is ondanks de stoïcijnse, haast machinale ritmes vaak een stuwende en energieke boel. Je zou het bijna spacerock noemen. Je kunt de muziek nog het makkelijkst aanduiden met het woord ‘going’. Er zijn maar weinig overgangen en breaks te horen. De muziek gaat zogezegd z’n gangetje zonder noemenswaardige sfeerwisselingen. Ondertussen riedelt de Deen er lustig op los. Het fijne is dat hij z’n kundigheid niet gebruikt om zichzelf in de etalage te zetten, maar om de muziek lekkerder te maken. Dat hij z’n loopjes en solo’s niet wat harder ingemixt heeft is dan ook best wel jammer. Niet dat hij een Rick Wakeman is of een Jean Michel Jarre, maar in die richting moet je het toch zoeken.

De onderlinge nummers zijn goed gevarieerd waardoor het album een strak geheel is. Er zijn zweverige en gedragen songs, je hebt up-tempo tracks of nummers met een mid-tempo beat. Tot twee keer toe komt Boutrup met een pianonummer en dat is buitengewoon slim. Space Peace en A Song For John zijn dan ook welkome rustpuntjes. Het titelnummer The Symphonic Dream is het meest symfonische van het stel, maar dat is ook niet zo verwonderlijk gezien de titel. Dat brengt me bij de enige twee euveltjes van de plaat. Zo zou een meer progressieve structuur binnen de nummers het album mogelijk interessanter hebben gemaakt. Een tweede puntje is dat door het vele gebruik van strings de productie niet zo transparant is. Alles wordt nogal dichtgesmeerd.

Wat blijft is een album met acht nummers die gehoord mogen worden. Een droom is maar een droom. De werkelijkheid is een leuk toetsenalbum.

Dick van der Heijde

The-Symphonic-Dream-cover-thumb40

Link to ProgWereld & review

August 6th, 2011|

DPRP: The Symphonic Dream – Review (NL)

The netherlands The Netherlands – The Symphonic Dream

Tracklist: June (8:08), Secrets Behind The Curtain (7:50), The Symphonic Dream (8:56), Space Peace (4:06), Thanks For Everything (5:19), A Song For John (3:55), Eddy Will Not Be Ready (6:55), The Black Event (8:02)

A project with a name like Lars Boutrup’s Music For Keyboards has a name that is self-explanatory with respect to the predominant musical instrument. But the music of the Danish keyboard whiz’s outfit incorporates much more, namely bass and drums. Good things come in threes, and this trio (bass duties are handled on various tracks by two different bassists) serves up a sugary, symphonic concoction of instrumental prog across the CD’s eight tracks on the group’s sophomore effort, appropriately entitled The Symphonic Dream.

Boutrup, on keyboards, organ and synthesizers, is joined by returning drummer and percussionist Fredrik Sunesen and newcomers on bass Niels W. Knudsen (Xcentrik) and Andreas S. Jensen (Funktuary). Boutrup himself has recorded and toured with no less than a dozen bands since his time as a teenager in the late seventies, and has interestingly also done music composition and performance to over 200 silent films screened in Sweden and Denmark. His experience shines on The Symphonic Dream, and it’s not just symphonic we’re dealing with as an influence here. Whether by accident or design, Eddie Jobson’s “industrial prog” template laid out in the UKZ track Radiation makes appearances on a few tracks of The Symphonic Dream with respect to the dark orchestral style keyboards and the often machine-like drumming elements.

This is evident to a point on the unique title track, which showcases recurring tsunamis of drumming from Sunesen, choral synthesizer elements from Boutrup evoking Tangerine Dream, and stabs of bass from Knudsen.

A few other tracks on the CD evoke German prog project Mind Movie, such as Thanks For Everything which spotlights pendulum swings of bass from Jensen, some synthesizer runs from Boutrup evoking The Alan Parsons Project and freewheeling drumming from Sunesen.

Eddy Will Not Be Ready is another Mind Movie-like tune starting with a Prokofiev-esque feel and digital string keyboards from Boutrup, all giving way to a techno-rock dance beat flavoured by shimmering ribbons of synthesizer and fortified by the drumming of Sunesen, the whole shebang pointing to the Vozero trilogy era of Phil Manzanera as a commonality.

Overall the CD is not unlike the solo work of Erik Norlander, but without Norlander’s often used minor key arrangements.

You can check out samples of music from the CD, as well as some samples of Boutrup’s other work, by hitting up the link above.

The four-way foldout CD booklet is colourful and professionally done, featuring a panoramic ocean photograph in the foldout as well as track listing on the back face and credits.

This CD will appeal mostly to fans of keyboard driven instrumental prog. Those lyrically oriented purveyors will have to choose something else for their next karaoke night.

I would say that the main area of improvement or opportunity for Boutrup with his next release is to compose his tracks with stronger endings, as many of the tunes on The Symphonic Dream end in drumless almost ambient sections and come across as weaker than their respective intros. So my rating comes in half a point under recommended.

Conclusion: 7.5 out of 10

JIM CORCORAN

The-Symphonic-Dream-cover-thumb40

Link to DPRP – Dutch Progressive Rock Page & review

July 10th, 2011|

Axiom of Choice: Music for Keyboards – Review (NL)

The netherlands The Netherlands – Music For Keyboards

Lars Boutrup hails from Denmark, and this album is filled to the brim with keyboards and supporting percussion.

The music

Well, the title of this album leaves little room for guessing. The opener is typically an opener, preparing us for things to come. Boutrup spends some time building tension here, and it is not plain bombast.
Agent Orange is quite a bit more up-beat, almost danceable, especially with the beat present in this tune. For the rest, the keyboards simple solo over the drum beat, giving me a bit of a Harold Faltermeyer/Jan Hammer feel. The interlude has some strong Jarre like church organish play, but on the whole, the music is a bit too commercial for my tastes.
The Day After is quite a difference with its slow majestic beginning. The second half had slow drumming, some of them backwards, and the sound stays majestic with long sustained notes.

Alla Gypsy is quite frolic and fast, with the keys having a bit of a marimba feel, light to the touch. Towards the end more elements come in, and the sound becomes fuller. Flying In The Sky is more in the vein of The Day After with long sustains and full chords. There are elements of drama and maybe a bit of film music here.

Now who might have inspired Emersong? The song is bombastic, but surprisingly not flashy at all. More like ponderous and brassy. Still, of the songs thus far it sounds the most ‘proggy’. Only at the very end do the typical ELP trademarks come in.

Northern Lights is a slow opener again, but this time we quickly move into an up-beat section, with orchestral elements. The music has strongly filmic aspects as well, and strangely enough this gives no problems with the monotonous beat.
While The City Sleeps opens with piano, and this is pretty much what you get. I mean there are some keyboard elements as well. but the semi-clasicalness of the piano is all-pervading. In the second half, we move more into the direction of people like Fonya, do it yourself progrock artists with a focus on keyboards. The longest tune is Rockall and is reserved for last. The track opens darkly, but soon mellow synths set in. The percussion is quite pronounced throughout, and overall the bombast is pervasive. The keyboard lines are not particularly likable though. I guess, the reference point here is Vangelis, although the melodies are less interesting.

Conclusion

Music For Keyboards is meant for those into electronic music. Most of the percussion is ‘live’ and not programmed. Boutrup tries to make everybody a bit happy, alternating between semi-classical, soundtracks, up-beat danceable electronics, but always quite melodious and accessible. The music does not really spark anywhere, and Boutrup did include some passages with tensions and drama, and fortunately it is never trite or overly easy, even though the iTunes classification categorizes it as Easy Listening.

musicforkeyboards-cover thumb

July 11th, 2006|